Het is vandaag 15 april, en dat is een hele bijzondere dag. Het is de geboorte- én sterfdag van Corrie ten Boom. Op deze speciale dag deel ik met je wat ik van Corrie heb geleerd en wat ik zo mooi aan haar vind!

Ken je dat? Dat je vele maanden nadat je je rijbewijs hebt gehaald, de rijinstructeur nog hoorde spreken terwijl je alleen in de auto zat? Ik in ieder geval wel 🙂 en de levenslessen die ik van Corrie ten Boom heb geleerd, hebben dezelfde uitwerking op mij.

Als ik aan Corrie denk, en wat ik van haar heb geleerd, dan denk ik aan…..

Corrie spreekt over twee vaste elementen: Jezus en Vergeving.

Pamela Rosewell Moore vertelt dat Corrie haar op een dag vraagt: “Pamela, help mij om in elke boodschap deze twee dingen te noemen.

• Als eerste: Het kruis van onze Heer Jezus Christus, die stierf voor de zonden van de hele wereld.
• En ten tweede: Vergeving, en toen vertelde Corrie me het verhaal van de bewaker.”

Corrie ten Boom spreekt met simpele woorden en gebruikt veel beeldende voorbeelden.

Corrie vertelt eenvoudige en boeiende verhalen, vaak met een voorwerp als bijvoorbeeld een koffer, handschoen of zaklamp

Mooie voorbeelden hiervan zijn de filmpjes waarin Corrie vertelt over de Koffer vol zorgen en Laat je licht schijnen.

Corrie is open en eerlijk over haar zwakke momenten en over de Kracht die ze van God krijgt.

Corrie vertelt in het boek: Vertrouw op God, dat ze flink bezorgt is tijdens een gevaarlijke autotocht. Hier heeft ze ook alle reden toe, want de weg is heel glad en de bestuurder heeft drank op. Ze beseft dat zorgen maken en tobben niet goed is en vraagt de Here om vergeving. Ze weet dat ze de Here moet vertrouwen en dat Hij haar veilig op de bestemming brengt.

Daarna spreekt ze de bestuurder aan en zegt: “Jim, ik moet vanavond spreken en ik kan me onmogelijk een paar uur lang ongerust maken terwijl jij van links naar rechts, en van rechts naar links glibbert. Ik hoop dat je me het niet kwalijk neemt, maar ik ga slapen.” Jim belooft wakker te blijven en goed te rijden. De secretaresse van Corrie die achterin zit, vertelt achteraf dat Corrie heerlijk snurkte tijdens de reis, terwijl het voor haar de afschuwelijkste autotocht van haar leven is.

Fragment uit: Vertrouw op God- Corrie ten Boom- Hoofdstuk 3. Piekeren

Corrie leeft een leven met woorden & daden.

Corrie spreekt door boeken, films en radio-uitzendingen en vele spreekbeurten over heel de wereld.

Maar haar hele leven van jong tot oud, is ook vol van daden, onder andere in het:

• clubwerk
• opvangen van pleegkinderen en onderduikers
• helpen oprichten van een een opvanghuis voor Duitse vluchtelingen in het voormalige kamp Darmstadt (zie foto).

Corrie spreekt met veel liefde over de Here en de mensen waaronder haar familie, club- en huisgenoten. Het bijzonder is dat Corrie zelfs met liefde spreekt over haar vervolgers.

Als ik de boeken lees die Corrie heeft geschreven, voel ik de liefde voor Jezus, voor haar familie en voor de pleegkinderen.

Als Corrie vertelt over de bezetters en kampbewaarders die vele van haar geliefden, waaronder haar Vader en zus Betsie hebben omgebracht, hoor ik medeleven en geen haat of bitterheid in haar stem.

Tot slot nog een mooie levensles die Jan van den Bosch leert van ’tante’ Corrie.

Op een dag komt Jan helemaal blij met zijn televisie succes naar Corrie. Corrie luistert en vertelt hem een simpel maar krachtig verhaaltje over een ekster en onweer.

Toen ik eind 2017 drie dromen en een wonder meemaakte en tot ‘levend geloof’ kwam, las ik heel graag Corrie haar boeken, onder andere Zwerfster voor God en de Schuilplaats. Het is heerlijk om Corrie te horen praten terwijl je haar boeken leest. Ik kan me er nu al op verheugen om later in de hemel een kopje thee bij Corrie te gaan drinken en de verhalen rechtstreeks van Corrie zelf te horen en te genieten van haar levenswijsheid door wat ze in de concentratiekampen en het reizen over de wereld heeft meegemaakt.

Vorige maand schreef ik drie blogs over het leven van Corrie ten Boom. Deze gaan over de tijd dat Corrie een jong meisje is, Corrie als twintiger en als dertiger.

Met dank aan: het Corrie ten Boomhuis voor de foto’s