Vandaag is het maandag, de dag van een bijzonder levensverhaal. De komende maandagen schrijf ik over het leven van Corrie ten Boom. Corrie is een inspiratiebron voor mij en ik hoop ook voor jou. Ik vind haar een geweldige vrouw van God, een sterke verzetsheldin en een groot influencer. Corrie kende Jezus heel goed en ze had al vanaf haar vijfde jaar een groot en levend geloof.

In haar boek ‘In het huis van mijn vader‘ heb ik mooie fragmenten gevonden, waarin Corrie ten Boom ons meer vertelt over haar kinderjaren. Zowel over haar baby- en kindertijd, als de tijd dat ze jong volwassene is.

Want wist jij bijvoorbeeld dat ze als zeventienjarige veel moeite had met het vertellen van een verhaal? Dit en nog veel meer weetjes lees je hieronder.

Corrie is geboren in 1892 op 15 april.

Corrie: “Ik was een te vroeg geboren baby met een blauwachtig, gerimpeld gezichtje. Toen oom Hendrik me zag, schudde hij droevig zijn hoofd.”

Oom Hendrik denkt dat Corrie spoedig gaat sterven.

Corrie is als baby een mager schepseltje dat er dus slecht uitziet, dit zorgt ervoor dat de mensen niets aardigs over Corrie weten te zeggen. Moeder Cornelia merkt dit op en fluistert dan altijd zachtjes tegen Corrie: “Ik zou je voor niemand willen ruilen, jij schattige, lelijke baby met je mooie oogjes.”

Praten met Jezus

Als Corrie vijf jaar is leert ze lezen. Ze is dol op verhalen, vooral verhalen over Jezus.

Corrie: “Jezus was een lid van het gezin ten Boom. Het was even gemakkelijk om met Hem te praten als met mijn moeder en vader, mijn tantes of mijn broer en zusters. Hij was er ook.”

In ditzelfde levensjaar nodigt Corrie de Here Jezus uit in haar hart. Heel eenvoudig door samen met haar moeder hiervoor te bidden.

Corrie: “Vanaf dat ogenblik werd Jezus een grotere werkelijkheid voor me. Moeder vertelde me later dat ik, al was ik nog zo jong, voor anderen begon te bidden.”

Moeder heeft een troetelnaam voor Corrie, ze noemt haar ‘Corremans’.

Familie ten Boom

Corrie groeit op in een liefdevol en christelijke gezin. Zowel moeder als vader zijn zeer vrijgevige en behulpzame mensen.

Er zijn veel eenzame mensen die bij de familie aanschuiven, aan de ovale tafel. Aan deze tafel is altijd humor en muziek te vinden en ook veel interessante gesprekken.

Corrie heeft twee broers, Willem en Hendrik Jan. Hendrik Jan overlijdt twee maanden na zijn geboorte. Verder heeft Corrie twee zussen, Betsie en Nollie. Corrie is de jongste thuis.

Levensgenieter

Corrie is een dagdroomster en kan niet lang stilzitten. Ze wil zoveel doen, leren en beleven. Ze vertelt: “Ik had een ingebouwd gevoel van haast om iedere kostbare dag vol te stoppen met alles wat het leven en de liefde om me heen boden. Ik hield intens van het leven en wilde iedere dag zoveel beleven als maar mogelijk was”

Opa Willem

Familie ten Boom woont aan de Barteljorisstraat in Haarlem.

Opa Willem is hier vele jaren daarvoor, in 1837, een winkel gestart en verkoopt klokken en horloges.

De grote liefde voor het volk Israël, die de familie ten Boom heeft, komt ook bij deze opa Willem vandaan. In het jaar 1844 begint hij een gebedsgroep, waar ze bidden voor de Joden en voor de terugkeer naar hun thuisland Israël.

Teleurstelling

Als 17 jarige wil Corrie graag Bijbelverhalen vertellen bij de zondagsschool maar dit lukt haar niet goed. Na vijf minuten was Corrie al klaar met de geschiedenis van de spijziging van de vijfduizend. Ze is ontmoedigt en heeft het gevoel dat ze er niets van kan.

Corrie: “Ik wist niet hoe ik een verhaal moest vertellen, maar na deze ervaring was ik vastbesloten het te leren.”

“Ik wist niet hoe ik een verhaal moest vertellen, maar na deze ervaring was ik vastbesloten het te leren.”

Betsie, de zus van Corrie kan de verhalen op een prachtige manier vertellen. Als Corrie naar Betsie luistert, begrijpt ze dat een verhaal als het ware geweven moet worden en dat de luisteraar hierdoor een soort woordenreis aan het maken is.

Corrie gaat fanatiek aan de slag om verhalen te leren vertellen. Ze oefent veel in de klas van een vriendin en observeert wat effect op de kinderen heeft. Ze ontdekt om de Bijbelverhalen te vertellen als het beschrijven van schilderijen. Corrie: “Toen ik de geschiedenis van de spijziging van de vijfduizend wéér aan de kinderen vertelde, zagen wij Jezus zitten met al die mensen op het gras rondom Hem. We bekeken de mensen ieder persoonlijk, stelden ons voor waar zij woonden, wat voor problemen zij hadden en wat ze wel dachten van die Man met de goddelijke liefde in Zijn ogen.”

Heimwee

Corrie krijgt het verlangen om meer te zien dan de Bejé (Barteljorisstraat) alleen. Ze haalt een diploma als huishoudkundige en kinderverzorgster en gaat aan de slag als au-pair in Zandvoort.

Ze ontdekt in dat grote huis, dat er ook een andere manier van denken en een ander soort gezinsleven bestaat. En al snel verlangt Corrie naar de grote dosis liefde en genegenheid, en het plezier en het lachen van de Bejé.

Ze is opgelucht als ze stopt als au-pair en naar huis mag, om daar te zorgen voor haar vermoeide tante Anna.

Door de diversiteit aan bezoekers die de familie ten Boom ontvangt en het lezen van goede boeken, ontwikkelt Corrie belangstelling voor andere culturen en hun taal. Rond haar 18e/19e jaar gaat Corrie naar een conferentieoord waar zendelingen uit vele landen elkaar ontmoeten. Corrie luistert naar lezingen en woont de kleinere discussiegroepen bij.

“Ik sliep met een touwtje om mijn teen.”

Deze zendingsstudenten waren even nieuw en anders als de onderwerpen, waarin ze onderwijs krijgen tijdens de conferentie. Veel tijd voor afspraakjes hebben de studenten niet. De enige tijd die ze samen kunnen doorbrengen, is twee uur voor het ontbijt. Corrie is geen vroege vogel, maar leert zichzelf op dit gebied te disciplineren. Ze bedenkt voor deze vroege ontmoetingen ook een vernuftige wekker, namelijk: een touwtje om haar tenen.

Corrie: “Als een jongen me kwam halen en ik nog sliep, trok hij aan het uiteinde van het touwtje dat uit mijn raam hing en dan schrok ik wakker. Spoedig wandelden we dan samen over de Lunterse hei. We spraken over het zendingswerk en wat we met ons leven wilden doen. Het was onschuldig genoeg maar niet iets van de conferentie wat ik aan mijn Tante Jans zou vertellen!”

Sadhu Sundar Singh

Corrie hoort over de komst van Sadhu Sundar Singh uit India. Ze weet dat de conferentie is volgeboekt maar vertrekt toch naar het conferentieoord. “Ik heb me niet opgegeven, maar ik kan wel buiten slapen. Ik wil alleen maar de samenkomsten van de Sadhu bijwonen.” zegt Corrie bij de deur. De student die de kaarten voor de kamers uitgeeft zegt daarop: “Juffrouw ten Boom, er is altijd een kamer voor u, u bent hier welkom”.

“Juffrouw ten Boom, er is altijd een kamer voor u, u bent hier welkom”.

Tijdens de conferentie vertelt meneer Sadhu over zijn ontmoeting met Jezus in een visioen. Zijn verhaal ontroert Corrie en maakt haar blij. Na deze samenkomst wandelt Corrie even op de hei om alles te verwerken. Terwijl ze in gedachten verzonken is, botst ze bijna tegen de heer Sadhu op. Daar op de hei, krijgt Corrie de kans om hem een vraag te stellen en krijgt ze een openbaring van de Here. Bij thuiskomst, vertelt ze honderduit aan haar familie wat ze allemaal heeft beleefd.

In 1901 volgt Corrie een bijbelschool, met vakken als ethiek, dogmatiek en kerkgeschiedenis. Het eerste examen zakt ze vanwege een black-out. Acht jaar later probeert ze het opnieuw en slaagt ze.

“Corrie, er is geen dominee verschenen voor de dienst vanmiddag. Kom ons alsjeblieft helpen.”

Corrie wordt in die tijd vaak door de koster, haar neef, van de Sint Bavo kerk gebeld met de vraag: “Corrie, er is geen dominee verschenen voor de dienst van vanmiddag. Kom ons alsjeblieft helpen.” Corrie vertrekt dan, op en stel en sprong, naar de kerk met de preektips van Betsie in haar achterhoofd, en ze preekt dan voor een groep van zo’n twintig kerkleden.

Betsie heeft een grote invloed op de rest van Corrie haar leven. Bij het lezen van Corrie haar boeken, geloof ik dat Betsie en Corrie elkaars beste vriendinnen zijn.

Volgende week maandag vertel ik verder over de tijd dat de familie ten Boom begint met het opvangen van jonge kinderen die dakloos zijn geworden door de eerste wereld oorlog.

Tot dan!

En jij?

Ik ben #benieuwd: Lees jij ook graag boeken van Corrie ten Boom? Zo ja, welke boek(en) heb jij al gelezen?

Corrie ten Boomhuis

In April 2022 ben ik samen met mijn gezin in het Corrie ten Boomhuis geweest. En ik vond het daar van begin tot eind, zo herkenbaar en bijzonder. Het was een emotionele ontmoeting. Het was net of Corrie, elk moment zou kunnen binnenwandelen. Dit kwam mede doordat onze gids, veel liefde voor de bezoekers, de familie ten Boom en voor de Here Jezus toonde. Als je in de mogelijkheid bent om te gaan, dan zou ik zeggen: Waar wacht je nog op?

Credits:

*De foto’s die ik voor mijn blog heb gebruikt, zijn afkomstig van: Stichting Corrie ten Boomhuis, www.dbu.edu. En de teksten komen uit Corrie haar boek: ‘In het huis van mijn vader’.